Labirent Sembolü


Labirent, yüzeyden bakıldığında karmaşa, kayboluş ve çıkışsızlık hissi uyandıran bir sembol gibi algılansa da, kadim kültürlerde bu şekil asla bir tuzak olarak tasarlanmamış, aksine insanın kendi merkezine doğru yaptığı içsel yolculuğun haritası olarak görülmüştür; çünkü gerçek labirentlerde amaç kaybolmak değil, merkeze ulaşmak, merkeze ulaştıktan sonra ise aynı yoldan ama artık dönüşmüş bir bilinçle geri çıkmaktır.

Antik çağlarda labirent, özellikle bilinç geçişleriyle ilişkilendirilmiş, çocukluktan yetişkinliğe, cahillikten bilgeliğe, korkudan farkındalığa geçişin sembolik bir ifadesi olarak kullanılmıştır; bu yüzden birçok tapınakta, kutsal alanda ve hatta ortaçağ katedrallerinin zeminlerinde labirent figürleri yer almış, çünkü kişi bu sembolün üzerinde yürürken aslında kendi zihninin dolambaçlı yollarını adımladığını düşünmüştür.

Labirentin en çarpıcı yönü, içinde seçenek olmamasıdır; modern zihin labirenti bir bulmaca gibi algılar ama klasik labirentlerde sağa sola sapılan yollar yoktur, tek bir yol vardır ve bu yol bazen merkeze yaklaştırır gibi görünürken bazen ondan uzaklaştırıyormuş hissi yaratır, işte bu durum insanın hayatla kurduğu ilişkiye çok benzer, çünkü çoğu zaman doğru yolda ilerlerken bile yanlış yönde gidiyormuş gibi hissederiz.

Bu sembol, özellikle sabırsız zihinler için rahatsız edicidir; çünkü labirent aceleye gelmez, hızlanıldıkça anlamını kaybeder, kısa yol yoktur, atlama yoktur, yalnızca adım adım ilerleme vardır ve bu nedenle labirent sabrı, teslimiyeti ve sürece güvenmeyi öğretir, kişinin kontrol etme arzusunu törpüler.

Psikolojik düzlemde labirent, insanın bilinçaltını temsil eder; bastırılmış anılar, çözülmemiş duygular ve yüzleşilmemiş korkular merkeze giden yol üzerinde birikir, bu yüzden labirentin merkezine ulaşmak her zaman rahatlatıcı değil, çoğu zaman sarsıcıdır, çünkü merkezde insan genellikle kaçtığı şeyle karşılaşır: kendisiyle.

Ruhsal sembolizmde ise labirentin merkezi, “öz benlik” ya da “hakikat noktası” olarak kabul edilir; buraya ulaşıldığında yol bitmez, aksine ikinci aşama başlar, çünkü gerçek dönüşüm merkeze varmak değil, oradan öğrendiklerini dış dünyaya taşıyabilmektir, bu nedenle labirent sembolü her zaman dönüş yolunu da içerir.

Günümüzde labirent sembolünün hala bu kadar güçlü olmasının nedeni, modern insanın zihinsel olarak sürekli hızlanmasına rağmen içsel olarak bir yere varamamasıyla ilgilidir; çok seçenekli hayatlar, çok kararlar, çok uyaranlar içinde insan farkında olmadan kendi iç labirentinde kaybolur, fakat bu sembol şunu fısıldar: Yol karmaşık değil, sadece sabır istiyor.

Labirent, insana şunu öğretir: Her dolaşma kaybolmak değildir. Her gecikme yanlış yol değildir.
Ve her merkeze varış, bir son değil, daha bilinçli bir başlangıçtır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yankı Düğümü

Resim
The Echo Knot, söylenmiş ama sonuçlanmamış sözlerin, niyet haline gelmiş ama eyleme dönüşmemiş düşüncelerin ve kapanmamış duygusal döngülerin bilinçte bıraktığı düğümü temsil eder; bu nedenle bu sembol, geçmişe ait sanılan fakat hala içsel alanda titreşmeye devam eden etkilerin görünür halidir. Bu düğüm, klasik bağlama ya da kilitleme sembollerinden farklı olarak bir şeyi tutmak için değil, çözülmeden varlığını sürdüren tekrarları işaret etmek için ortaya çıkar; çünkü burada bağlanan şey bir olay değil, o olaya verilen tepkinin yarım kalmış halidir. The Echo Knot’un iç içe geçen çizgileri, zaman çizgisinin doğrusal olmadığını, bazı anların kendi içine kıvrılarak ileriye taşındığını ve bu yüzden belirli durumlarda aynı hislerin, aynı cümlelerin ya da aynı çatışmaların farklı yüzlerle yeniden ortaya çıktığını anlatır; yani bu sembol, “neden hep aynı yere geliyorum” sorusunun sessiz karşılığıdır. Ezoterik okumada bu düğüm, özellikle bastırılmış ifadelerle ilişkilendirilir; çünkü söylenmey...
Devamı

Katlanmış Yol Sembolü

Resim
The Folded Path Sigil, yolun kaybolduğu ya da yanlış yöne saptığı anları değil, yolun kendi üzerine katlanarak zamanı mekanın önüne geçirdiği o nadir bilinç hallerini temsil eder ve bu yönüyle ilerlemeyi mesafe ile değil, karşılaşma kaçınılmazlığı ile tanımlar. Bu sembolde çizgilerin kesintisiz ama doğrusal olmayan biçimde bükülmesi, insanın hayatında “geride kaldı” sandığı olayların aslında tamamlanmadığını, yalnızca zamansal olarak katlandığını ve uygun an geldiğinde yeniden karşısına çıkmak üzere içe doğru saklandığını anlatır; yani burada yol uzamaz, derinleşir. The Folded Path Sigil, ezoterik gelenekte kaderle ilişkilendirilse de bu kader sabit bir yazgı değildir; aksine bu sembol, kişinin kaçındığı ya da ertelediği deneyimlerin, yön değiştirerek değil, zamanı bükerek yeniden belirdiğini ve her karşılaşmanın aslında daha önce atılmış bir adımın yankısı olduğunu ima eder. Bu nedenle bu işaret, başlangıçları ya da sonları temsil etmez; onun alanı, döngülerin ortasıdır ve kişi bu sem...
Devamı

Kırık Yay: Gücün Sessizce Geri Çekildiği An

Resim
Türk sembol dünyasında çoğu işaret, dışa doğru taşan bir kudreti, göğe uzanan bir iradeyi ya da dünyaya hükmetme arzusunu temsil ederken, Kırık Yay sessizliği seçen, geri adımı zayıflık değil bilinç olarak tanımlayan nadir sembollerden biridir; çünkü bu işarette mesele okun fırlatılması değil, okun neden henüz bırakılmadığıdır. Yay, kadim Türk düşüncesinde yalnızca bir silah ya da av aracı olarak değil, insanın kaderle kurduğu gerilim hattı olarak görülür; iki ucu arasında sıkışan ip, niyet ile sonuç arasındaki mesafeyi temsil ederken, yayı tutan el iradeyi, hedef ise yazgıyı simgeler ve tam da bu yüzden yay kırıldığında ya da bilerek yarım bırakıldığında, sembol bize gücün kaybolduğunu değil, bilinçli olarak içe çekildiğini anlatır. Kırık Yay’da tamamlanmamışlık bir eksiklik değildir; aksine bu eksik parça, sembolün asıl merkezidir, çünkü Türk kozmolojisinde boşluk yokluk anlamına gelmez, potansiyelin saklandığı alan olarak kabul edilir ve yayın kapanmayan formu, kaderin henüz mühürle...
Devamı